[München, BSB, Cgm 4997, 124rab: k 94,2]
| WEr zu nympt an dem gut vnd ab nymmpt an der tugend | |
| Jch wen sin jugend | |
| Sol selten pryß herwerben | |
| der schacz in tu#;:t verderben schatz in auch tut verderben | |
| [5] | schatz ist sin trost schatz ist sin heil ja doch muß er hersterben / |
| Wo pryss wo liep wann er ferfert . es ist in ym erstorben | |
| ¶ Wer zu nympt an den tugend . was er gutes hat | |
| Wie < > im stat | |
| sin ellenthaftes messen . | |
| [10] | daz tut in nit verdryssen |
| hie werder pryss der gottes gunst kan nymmer me verflyssen | |
| Ja wol verfert sin lop dannoch sin nam ist vnverdorben | |
| ¶ Jr edeln sint der lere by . | |
| daz tugd von uch geneme sy . | |
| [15] | der schanden zwy |
| smilczt alsam bly | |
| Wert ir gesehen lere fry / | |
| der hochsten jammer hapt ir dry | |
| hie mentsch hastu durch gottes fluch darinn die helf erworben |
Transkription: M.B.