[München, BSB, Cgm 4997, 562vb-563ra: k 602,3]
| PArdus ein tyer genennet ist kün vnd kalt / | |
| zü maßen groß in rechter forme wol gestalt / | |
| dem sin natüre fromde mynne bringt | |
| ¶ Deme selben tyer wonet stete die lewinne bij / | |
| [5] | wie daz des lewen krafft vnd mynne besser sij / |
| vnd wie synes sweiffes swang in zorne sie twinget | |
| ¶ Clein allez daz gegen ir fromt / | |
| sie mynnet daz tier taügenlich vil zarte / | |
| von disen sachen so bekümt | |
| [10] | snel vech in valwer varwe der bebarte / |
| des snelle nit entrinnen mag / | |
| waz laüffes pligt in dryen sprüngen vff erden / | |
| deme selben tyer gelich ich sag | |
| ich eynen man der schanden pligt für ere / | |
| [15] | des müt ist sneller danne daz tyer von eren zü den schanden / |
| dem wünsch ich daz er were alsam / | |
| daz tier durch scham | |
| daz man yn vor den lüten für ein kebysch kint erkande |
Transkription: H.A.